Βολισσός-Σπορείο

Αν και στη ζωή μου μέχρι τώρα κάνω συνήθως το αντίθετο, σε αυτή την περίπτωση θα τηρήσω τη συμβουλή του νέου φίλου Γιάννη και θα γράψω λίγα λόγια εν θερμώ, τώρα που οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα είναι νωπά και όχι αφού καταλαγιάσουν...
Θα προσπαθήσω να συνδέσω την παλιά ανάγκη με τη νέα γνώση για να βγάλω ένα συμπέρασμα. Βρεθήκαμε, λοιπόν, πολλοί διαφορετικοί Σπόροι(Άνθρωποι) σε ένα Σπορείο(Βολισσός) και υποστήκαμε φυσική καλλιέργεια(αλληλεπιδράσαμε μεταξύ μας, με το περιβάλλον και με τους εαυτούς μας). Εκεί δημιουργήσαμε ενα μικρό ριζικό σύστημα τριών ημερών και ένα μικρό φύτρο, αλλα απέχουμε πολύ απο το να γίνουμε ένα δέντρο, ένα λαχανικό, ενα χόρτο ή ένα απλό ζιζάνιο. Μπορούμε πολύ εύκολα και να ξεραθούμε...

Κοινή μας θέληση είναι να καταπολεμήσουμε τ’ αγριόχορτα(που κι αυτά χρειάζονται σε μικρούς πληθυσμούς), τις μονοκαλλιέργειες(άνθρωποι φωτοτυπίες-απόλυτα ελεγχόμενοι), τους μεταλλαγμένους Σπόρους και να ξανακάνουμε αυτόν εδώ τον έρημο τόπο ξανά Δάσος... Για να γίνει αυτό, όμως, όπως με δίδαξε ο νέος μου φίλος Μήτσος, χρειάζονται συνεχόμενες Σπορές απο μεγάλες ποικιλίες Σπόρων, ωστε να βρούμε ποια φυτά ταιριάζουν καλύτερα προκειμένου να μεγαλώσουν αρμονικά (συνεργαστούν) και να επιτύχουμε το σκοπό μας...

Εύχομαι σε όλους τους Σπόρους της Βολισσού να μεγαλώσουν, να καρποφορήσουν και του χρόνου να ξαναρίξουν τον σπόρο τους με φυσικό τρόπο...

Ευχαριστώ πολύ τους Κηπουρούς-Σπόρους, Γιάννη και Στάθια, γιατι δώσαν πολλή αγάπη σ’ αυτό που έκαναν, αλλά και όλους τους άλλους Σπόρους που συνυπήρξαν μαζί μου έστω και για λίγες μέρες...

Με σοβαροφάνεια,

Άρης Ζ.