Η τρυφερή μας επανάσταση

Η Ειρήνη χαμογελάει σε όλες τις φωτογραφίες που είδα από τη συνάντησή μας στη Βολισσό. Η καρδιά της είναι ανοιχτή, είναι ευγνώμων. Η Ειρήνη έχει μια υπεύθυνη και αγχωτική δουλειά στην Αθήνα. Εκεί χαμογελάει λιγότερο. Όλα τα πρόσωπα που βλέπω στις φωτογραφίες και θυμάμαι είναι φωτεινά. Να κρατήσουμε αυτό το φως, όσο μπορούμε.

Ο Δημήτρης ο Καραφυλλίδης μας ανοίγει μια νέα πόρτα προς τη φύση και τη ζωή. Καθαρός, χωρίς φιοριτούρες, μας μιλάει για τη φυσική καλλιέργεια και τη φυσική ζωή που έχει κάνει πράξη. Όταν ξανασυνδέεσαι με τη γη και τα πλάσματά της, σου δείχνουν τέτοια γενναιοδωρία που γίνεσαι κι εσύ γενναιόδωρος.

Ο Γιάννης, γνήσια φιλόξενος και απαλός, πιο απαλός από τα γραφτά του. Τη βλέπω την τρυφερή του επανάσταση, στις συζητήσεις και στις καταθέσεις ψυχής στο κατασκηνωτικό κέντρο στον Μάναγρο, στα τραγούδια που έχουν σκαρώσει η Μαριάννα, ο Τάσος και οι φίλοι τους στο Ξηροκάμπι, στην ευκολία και τη φυσικότητα με την οποία αυτοοργανώνεται και κυλά αυτή η συνεύρεση· όλοι σαν έτοιμοι από καιρό, οι αντιστάσεις πέφτουν, ο θυμός καταλαγιάζει και μετουσιώνεται σε ευγνωμοσύνη, πολλοί μαζί μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά, πολλοί μαζί μπορούμε, ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ.

Έλενα Σ.