Μετάλλαξη

«Οι σκάλες άρχισαν να κυλούνε, απ’ την ψευδαίσθηση του χρόνου.

Τα όνειρα χάνονται μηχανιστικά μέσα στο βιαστικό πεπρωμένο, που επιφύλαξαν οι μάγοι της φυλής.

Τσαλακωμένες επιθυμίες κάθισαν  πάνω στο σβέρκο των περαστικών.

Μεταλλαγμένοι τρέχουν στους  βρώμικους δρόμους, για τους ανίερους σκοπούς μιας μαγειρεμένης ζωής.

Τα ποτάμια άλλαξαν με λεωφόρους κατακερματισμένων συνειδήσεων, καθώς ο ήλιος έδυε προς την άβυσσο.

Το άγγιγμα του φωτός έσβησε στ’ απέραντο σκοτάδι της ύπαρξης.

Αλήθεια πώς θα μπορούσε να κρατηθεί ζωντανό;

Η ολοκλήρωση του όντος, χώρα μακρινή είναι απ’ τις αλυσίδες της προβλήτας, που επιπλέουν επιδεικτικά στα λασπόνερα  που ξέμειναν στην άκρη του λιμανιού.

Το ερώτημα είναι, τι θα παιχτεί μετά το τέλος της παράστασης!»

 

Γιάννη, αυτό το ποίημα το ‘γραψα, μόλις κατέβηκα στο λιμάνι του Πειραιά, αναλογιζόμενος όλη τη διαφορετική εμπειρία που ζήσαμε όλοι στο νησί. Μια εμπειρία που τα λόγια είναι φτωχά να την περιγράψουν. Ελπίζω για ’κείνη τη μέρα που όλος ο κόσμος θα ’ναι μια τέτοια εμπειρία. Σ’ ευχαριστούμε πολύ για τη δυνατότητα που μας έδωσες να συνειδητοποιήσουμε καταστάσεις για μια άλλη πορεία ζωής, που λίγο-πολύ όλοι σκεφτόμασταν. Στη Βολισσό ήρθαμε σε μια σχετική επαφή μαζί της και είδαμε ότι είναι εφικτή, με τις όποιες δυσκολίες της. Να ’μαστε καλά και για άλλα συναφή. Θα σε δω και στη Δράμα. Μέχρι τότε τους χαιρετισμούς μου σε σένα και όσους είναι ακόμα εκεί.

Γιώργος Χ.