Monthly Archives: May 2014

Λένε ότι κάποτε ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης κατέβηκε, ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, στην εξώπορτα του μοναστηριού του, και ακουμπώντας το χέρι του επάνω στον ώμο ενός νέου καλόγερου, του είπε: «Αδελφέ μου, ας κατεβούμε κάτω στην πόλη και ας διδάξουμε».

Ο σεβάσμιος δάσκαλος και ο νεαρός μοναχός ξεκίνησαν προς την πόλη κουβεντιάζοντας. Στο δρόμο συνάντησαν μερικούς χωρικούς, που έσκαβαν τους αγρούς τους, και σταμάτησαν και τους ρώτησαν για τις καλλιέργειές τους. ...continue reading

Βρήκε τις χελώνες, πήρε ένα χαρτοκιβώτιο από την είσοδο του σπιτιού, το έστρωσε με εφημερίδες,έβαλε μέσα τις χελώνες και τις φόρτωσε στο αμάξι του Θανάση που είχε δανειστεί για το ταξίδι.
Πήρε το δρόμο για το χωριό, αλλά στα μισά σταμάτησε και ξέσπασε σε κλάματα. Θυμήθηκε τα παιδικά της χρόνια.Τον πατέρα της, τον παππού και την γιαγιά να κάθονται στον κήπο και να μοσχοβολάνε οι λεμονανθοί, να μοσχοβολάνε οι πορτοκαλίες, να ευωδιάζει το γιασεμί και το αγιόκλημα και να παίζει με τις χελώνες και τις γάτες. Την μητέρα της για κάποιο λόγο δεν μπορούσε να την δει στον κήπο. Σκούπισε τα δάκρυά της με το πίσω μέρος της παλάμης και συνέχισε το ταξίδι της. ...continue reading

Του Γιάννη Μακριδάκη,

Το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό και συμπληρώνεται συνεχώς με νέες ιδέες και προτάσεις δράσεων – συζητήσεων.

Δευτέρα 18 Αυγ. αφίξεις, τακτοποίηση στο κατασκηνωτικό και στα δωμάτια, οργάνωση ομάδων μεταφοράς προσώπων, πρώτη συνάντηση και γνωριμία όλων, δείπνο στην ταβέρνα του χωριού

Τρίτη 19 Αυγ. Ξενάγηση, περίπατος, γνωριμία με τον τόπο. Φυσικοί πόροι και χρήμα, αξίες και ευτέλειες. Η θεώρηση του χρήματος ως φυσικού πόρου και μάλιστα μοναδικού. Όχι απλώς άλωση αλλά κατανάλωση, η μέγιστη ύβρις. Η αναπλήρωση φυσικών πόρων δεν αποτελεί ούτε καν σκέψη του “πολιτισμένου” καταναλωτή. Το διαρκές έγκλημα των ανυποψίαστων καταναλωτών και οι καθημερινές του συνέπειες επί της ζωής αυτών και των λοιπών πλασμάτων. Υποκατάσταση του οικοσυστήματος από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και του ανθρώπου από το αριθμημένο αναλώσιμο άτομο. ...continue reading

Θυμωμένα τα σύννεφα, κατάμαυρα, πελεκούσαν το Είναι, μέχρι να μοιάζει σαν φως ξεθωριασμένο, ανήμπορο, καθηλωμένο στην καρέκλα του.

Ο έφηβος γελούσε για τελευταία φορά, καθώς τον έλουζε η δύση του ήλιου.

Μουχλιασμένες επιθυμίες, κάθισαν μαζί με την ελπίδα, στο συμπόσιο της ματαιοδοξίας και έτρωγαν ό,τι παροδικό είχε απομείνει. ...continue reading

Εκδόσεις Κέδρος, 2007. (Κεφάλαιο: “Πού έζησα και γιατί”, σελ. 138-143)

Κάθε πρωί αποτελούσε για μένα μια ενθουσιώδη πρόσκληση να δώσω στη ζωή μου τόση απλότητα, και αθωότητα θα μπορούσα να πω, όσο έχει και η ίδια η Φύση. Πάντοτε λάτρευα τη ροδοδάχτυλη Ηώ με τον τρόπο που το έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες. Ξυπνούσα νωρίς και έκανα το μπάνιο μου στη λίμνη: αυτό ήταν κάτι σαν θρησκευτική τελετή, ένα από τα καλύτερα πράγματα που έκανα. Ο Κομφούκιος λέει πως στην μπανιέρα του βασιλιά Τσινγκ Τανγκ υπήρχαν χαραγμένα σύμβολα που έλεγαν το εξής: «Να ανανεώνεις εντελώς τον εαυτό σου κάθε μέρα. Να το κάνεις ξανά και ξανά αιώνια». ...continue reading

Του Γιάννη Μακριδάκη,

Ξεκίνησαν να καταφθάνουν οι συμμετοχές για το Απλεπιστήμιο στη Βολισσό. Φέτος θα συναντηθούμε 18-24 Αυγούστου και θα ασχοληθούμε θεωρητικά και πρακτικά με τους φυσικούς πόρους, την φυσική ζωή, την φυσική διατροφή, την φυσική καλλιέργεια, τον φυσικό εαυτό μας.

Θα συναντηθούμε, θα γνωριστούμε, θα συζητήσουμε, θα συζήσουμε, θα συνεργαστούμε, θα συνομιλήσουμε, θα συνοδοιπορήσουμε, θα συνυπάρξουμε με όλα τα άλλα πλάσματα … ...continue reading

Ένα διαφορετικό άρωμα, ένα άρωμα ελπίδας, δεν μπορεί να αποτυπωθεί εύκολα μέσα από λέξεις... Αυτό αισθάνθηκα να αναδύεται τις ημέρες παραμονής μου στη Βολισσό. Ένα λιβάδι ανθρώπων με κοινές ανησυχίες, αναμένοντας τη βροχή που θα το κάνει να ανθίσει και θα το πολλαπλασιάσει. Σπόροι ψυχών λογής λογής, που αναζητούν το κατάλληλο μούρκι, για να κάνουν το απλό, το ανιδιοτελές, το αλληλέγγυο. ...continue reading