Όλα είναι Μεταμόρφωση

Χτυπάω την πόρτα του ονείρου, όπου με την ανάσα της Φύσης, παίρνει υπόσταση και τότε, ένας κότσυφας μου κράζει, πως «Όλα είναι Μεταμόρφωση».

Ουρλιάζω με τους λύκους, όλη τη νύχτα, στα πρόσωπα των θηραμάτων τους, βλέπω ενίοτε και το δικό μου. σταγόνες βροχής, αρχίζουν να γράφουν στο έδαφος, πως «Όλα είναι Μεταμόρφωση».

Περιμένω για το βήμα στο κενό, φλερτάρω μαζί του σαν παιδί, προχωρώ με βεβαιότητα στο αβέβαιο και ένα δέντρο μου δείχνει, πως «Όλα είναι Μεταμόρφωση».

Ματιές αστράφτουνε στο βλέμμα μου, παρατηρώντας τις στιγμές που φεύγουνε για τις επόμενες και όταν ρέεις μαζί τους, ο τζίτζικας φωνάζει, πως «Όλα είναι Μεταμόρφωση».

Κοντεύει ο καιρός, που θ’ αφήσω τον εαυτό μου, στα χέρια του Χάους, το Είναι μου, στα χάδια των νεράιδων του δάσους και κοιτώντας τον Ουρανό, τ’ αστέρια θα χαράσσουν, πως «Όλα είναι Μεταμόρφωση».

Γιώργος Χ.

Δύο ακόμα ποιήματα του Γιώργου η Μετάλλαξη και Το Βασίλειο της σκέψης